Pwede po bang mag-apply?
Micah Jenessa Cruz ang pangalan ko. 19 years old, May 21 ako inilabas ng Mame ko sa mundong ‘to na nakakaloko. Hmm. Nakatira ako sa Regatta Subdivision sa Malolos, at dito niyo matatagpuan ang inerereklamo ng mga residente tuwing umuulan. Ang FROG SINGING ACADEMY. Hahaha. Oo, saksakan ng ingay ang mga palaka samin kapag umuulan. Walang humpay sa kanta nilang kokak lang naman ang linya. Hahaha.
Anu pa ba? Kolehiyo? 3rd year Journalism student na ko sa Bulacan State University. Suma tutal, tatlong taon na rin tong mga kalyo sa paa at kamay ko. Ang lalaki na nga nila eh, akalain mo yun XD Hindi ko nga alam kung bakit napadpad ako sa kursong ‘to eh. Nagsusulat ako pero hindi ng balita. Hahaha! Kagaya nga ng palagi kong isinasagot sa tanong na “Why Journalism?” Eto lang kasi yung course na meron dito na related sa writing. So yun. Pero dito ko naman natagpuan yung hinahanap ko eh, matatalino pero kalog na mga kaklase, mababait ngunit malupit magbigay ng gawain na mga professors, mahihirap pero nakakaenjoy na subjects, at higit sa lahat, ang “MAGKAKAIBIGANG TUNAY.” :)
Aaminin ko, di man ako bagay sa tropa dahil puro conservative sila, hahaha. Well, tanggap nila ako, at sobrang saya ko na nakilala ko sila. Hindi yata ako tatagal sa loob ng classroom ng minuto kung wala sila don eh. Hahaha.
Eh anu ba yan? Resume dapat ang ginagawa ko, bakit napunta tayo sa usaping kagaya nito? HAHAHA!
Sige na nga, tuloy na natin.
Nung bata pa ko, palagi kong sinasabi sa Inang (lola) ko na gusto kong maging pastora pag laki ko. Gusto kong baguhin yung buhay ng mga taong naliligaw ng landas. Gusto kong mapalapit sila sa TAAS.
Pero unti-unting nagbago lahat ng yun, siguro, na-expose ako sa mga taong hindi naniniwala sa relihiyon. Pero hindi naman sila ang dahilan kung bakit nagbago ang paniniwala ko. Siguro, sila lang yung nagbigay sakin ng linaw kung bakit ako nag-iba ng pananaw. Naniniwala ako kay God. Pero yung way ng pagsamba ng mga tao ang hindi ko magustuhan. Mage-gets mo yan kung openminded ka talaga. XD
Hindi na natupad yung pagiging pastora na yun. HAHAHA. Hanggang sa na-realize ko na gusto ko palang maging Interior Designer. Wahahaha! The Heck. Ang hilig ko rin kasing mag-drawing ng bahay, kwarto, CR, kusina, sala at garden na may iba’t ibang decorations. Pangarp kong magkaroon ng magandang bahay na ako mismo yung nag-design. Eh kaso…
Eto na ko eh, Hahahah! Dakilang Trying Hard na manunulat ng Bulacan. Wooohoooo! Pero never akong mag-aapply ng trabaho as writer. Hello. Forever sulat? hahaha! FVCK.
Ah basta, mabigyan ko lang ng maginhawang buhay ang mga magulang at buong pamilya ko, masaya na ko. :) (Ako ba ‘to?!) hahaha!
Anu ba tong mga sinasabi ko? wahaha. Tinatamad na ko. Bukas na lang ulit. XD
Wahaha. I SUPER DUPER MEGA ULTRA LOVE MY MOM. Konting parinig lang at eto, natupad rin. Ang sarap lambingin ng aking mother dear. Haha. I LOVE YOU MAME. :)
Hindi na ako maiimbyernang maglakad pauwi kasi bago at sakto na yung sapatos na susuotin ng mga paa ko. Saan kaya may emoterang CINDERELLA? WAHAHA.
OH-Mygeeerr. :) Sana may Tumblr din si Mader. XD
Random >.<
Hindi ko alam. Naguguluhan ako. Wala akong maintindihan. EWAN.
Natatakot ako, hindi ko mahanap yung rason kung bakit. Alm mo yung pakiramdam na gusto mong takasan yung realidad?
Minsan gusto kong makawala sa mundong ‘to. Nakaka-stress eh. Puro problema, nakakapagod.
Problema sa eskwela, articles, articles, articles, dyaryo, dyaryo at mga dyaryo pa. At isa sa pinaka-malaking stress sa buhay ko, ang DEADLINE. Kailangan ko nga yata ng bakasyon.
Sa pera, may mga pagkakataon na kinakapos ako sa pamasahe, nao-obliga akong maglakad kahit sobrang sakit na ng paa ko dahil sa sobrang sikip at sobrang luma ko ng sapatos. NAKAKAIMBYERNA. Kailangan ko ng mag-shopping. Pero kailangan ko munang magkapera.Tsk. Di bale na.
Sa kaibigan, kadalasan ay hindi ko sila maintindihan, sobrang close sa’yo pag may kailangan. Pero pag ako na ‘tong gipit, di ko na alam kung san pa ako kakapit. Tama talaga ang Mame Grace ko. Sa pamilya pa rin ako babagsak. :)
Sa buhok, nagsisisi akong pinahawak ko sa baklang yon ang buhok ko. Mamahalin ko daw siya?! Taena niya! XD Nakakaimbyerna kasi, pwede na ‘tong pa-rentahan dahil mukha ng Class-A na wig.
Sa tigyawat, di ko malaman kung bakit mahigit tatlong buwan na ang nakakalipas pero may bakas pa rin ng tigyawat sa mukha ko. Ang pangit ng tignan. Buti na lang at mayroon ng photoshop. XD
At sa dagang paulit ulit akong inaagawan ng pagkain. How I wish na ako ang makahuli sa inyo at isisilid ko kayo sa sakong punong puno ng expired at inaamag na keso. MGA BUBWITsit.
Ayan, nabawasan na kahit papano ang kaimbyernahan ko sa buhay. Pero di ko matumbok yung talagang pinagmulan ng lahat ng ‘to. Hahaha. Gunayt. :)
ms-inlove asked: Hahaha. Thank you! Pakinggan ko, pero parang luma na ata? Hahaha. :>
Luma na talaga yown, pero ni-revive naman ih. haha
When your friend takes your phone and threatens to text your crush:
(Source: thenightthatgotaway)
In IRELAND, on Leap Day, a WOMAN can ask a man to marry her and he must say YES. So cool! :))
Sana nasa IRELAND na lang ako. HAHAHA!
BLOOOOWS MY MIND! :))
